سلامت

پنج واکسنی که گربه ی شما به آن نیاز دارد

وقتی که به طب و پزشکی می رسیم، دیگر یک راه حل کلی وجود ندارد که برای همه مناسب و پاسخگو باشد. مخصوصا هنگامی که راجع به توصیه های مرتبط با مراقبت از گربه سان خود سخن می گوییم. توصیه های واکسیناسیون جزو بحث بر انگیز ترین مباحث دامپزشکی می باشند، و وقتی که از اطلاعات تداخلی و تاثیرات منفی آن ها سخن به میان می آید به راحتی می توان دست پاچه و گمراه شد.

بیایید با خود رو راست باشیم: ایمنی شناسی مبحث پیچیده ای است، و واکسن ها برای بیماری های مختلف همگی از جهاتی که چقدر موثر هستند، بیماری هایی که آن ها در برابر آنان محافظت می کنند چقدر رایجند، و آیا فواید مصرف آن ها از ریسک هایشان بیشتر هستند، تفاوت دارند.

راهنمای واکسیناسیون های گربه : 

خوشبختانه برای دوست داران گربه، برخی از سخت کوش ترین دامپزشکان و دانشمندان دنیا وظیفه ی خود می داند تا به صورت منظم به بررسی تحقیقات بپردازند، و ما را نه بر اساس چیز هایی که در گذشته تصور می کردیم یا انجام می دادیم، بلکه بر اساس اسناد روز راهنمایی کنند. این دستور عمل ها، که توسط انجمن پزشکان گربه سانان آمریکا (American Association of Feline Practitioners) در سال 2013 منتشر شده اند، در میان یکی از مطمئن ترین و مورد استفاده ترین دستور عمل ها در این زمینه هستند. آن ها واکسن های موجود در حال حاظر را به دو دسته تقسیم نموده اند: واکسن های اصلی و واکسن های فرعی (غیر اصلی).

واکسن های اصلی برای گربه ها :

  • واکسن FPV
  • واکسن FHV-1
  • واکسن FCV
  • واکسن هاری
  • واکسن FeLV

واکسن های اصلی برای گربه ها :

واکسن های اصلی آن هایی هستند که برای تمیمی گربه ها تجویز شده اند، بدون ارتباط با جایی که ان ها زندگی می کنند یا شرایطی که در آن قرار دارند. این واکسن ها از این قبیلند: پنلوکوپنی گربه سانان (Feline Panleukopenia – FPV)، هرپس ویروس گربه سانان1 (Feline Herpesvirus-1 – FHV-1)، کلیسی ویروس گربه سانان (Feline Calicivirus – FCV). این بیماری ها بسیار مسری هستند، در سراسر دنیا یافت می شوند، برای گربه هیا جوان بسیار خطرناک می باشند، و واکسن های آن ها بسیار مقاوم و کم خطر قلمداد می شوند. به این دلایل تمامی گربه های می بایست این واکسن های اصلی را دریافت کنند.

واکسن FPV

پنلوکوپنی گربه سانان، همچنین با نام پروو ویروس گربه (Feline Parvovirus)، یک بیماری بسیار مسری به همراه مرگ و میر بالا در بچه بچه گربه ها می باشد. در حالی که بیماری در ابتدا با کاهش انرژی و اشتها شروع می شود، با استفراغ و بیرون روش پیشرفت می کند. این ویروس همچنین گلبول های سفید را می کشد و گربه های جوان را بیشتر در معرض بیماری های آتی قرار می دهد.

دفعات واکسیناسیون های اصلی

بچه گربه های کوچکتر از 6 ماه بیشترین حساسیت را نسبت به بیماری های عفونی دارند، به همین دلیل ان ها در توجه اصلی واکسیناسیون توصیه شده قرار می گیرند. هدف آنتی بادی های مادرانه که از مادر به ان ها انتقال پیدا می کنند این است که تا حدودی از بچه گربه های جوان در برابر بیماری های عفونی مراقبت کنند، اما در عکس العمل  بدن نسبت به واکسیناسیون دخالت یا به کل آن را بی اثر می کنند. به همین دلیل، واکسیناسیون های اصلی اولیه ی بچه گربه ها هر 3-4 هفته انجام می شوند تا اینکه گربه به 16-20 هفتگی برسد و آنتیبادی مادرانه از بدن او خارج شود. برای بالغ ها که سابقه ی واکسیناسیون نا مشخص است، سری اولیه از دو دوز واکسن در فاصله ی 3-4 هفته ای ساخته می شود.

واکسن های اصلی می بایست پس از یک سال از سری اولیه تقویت شوند. جامعه ی علمی هنوز در حال دریافتن زمانی که این واکسن ها دوام می آورند است، پس هر سه سال یک بار پیشنهاد شده تا از محافظت اطمینان حاصل شود. گربه هایی که وارد شرایط استرس زا مانند پرواز می شوند، می توانند از واکسن های اصلی 7 تا 10 روز پیش از آن سود ببرند.

واکسن های غیر اصلی برای گربه ها
واکسن هایی که برای برخی گربه ها در برخی شرایط مناسب هستند واکسن ها فرعی یا غیر اصلی خوانده می شوند. این واکسن ها این ها هستند: هاری (Rabies)، ویروس لوکیمیای گربه سانان (Feline Luekemia Virus – FeLV)، ویروس نقص ایمنی گربه‌ سانان (Feline immunodeficiency virus)، کلامدو فیلای گربه ای (Chlamydophila felis)، بردتلا برونشیسپتیکا (Bordetella bronchiseptica)، پریتونیت عفونی گربه سانان (feline infectious peritonitis – FIP)، و درماتوفیت (Dermatophyte). در میان این ها تنها FeLV و هاری برای تمامی گربه های داخل خانه توصیه می شوند. واکسن هایی که در این لیست وجود ندارند توصیه نمی شوند.

اثرات منفی چطور؟
هیچ دارو یا تزریقی فاقد حد اقل مقدار جزیی مشکل نیست، اما ما به واکسیناسیون ادامه می دهیم به دلیل آنکه در بیشتر مواقع مشکل در برابر خطر بسیار ناچیز است. پیش آمد های اثرات مضر روی داده در گربه ها کمتر از نیم درصد گزارش شده اند، و اکثرا ضعیف هستند و خود به خود رفع می شوند: بی حالی، تب گذرا، و التهابات محلی. آنافیلاکسی (Anaphylaxis) و مرگ خوشبختانه بسیار ناچیز هستند، 1 در هر 10000 واکسن.

واکسن مرتبط با سارکوم (Sarcomas)، یک سرطان کند رشد و تهاجمی ناحیه ای که با تزریقات مرتبط است، تقریبا با همان درجه از روی دادن های آنافیلاکتیک اتفاق می افتد. برای گربه های فاقد سابقه ی حساسیت به واکسن، خطر سارکوم معمولا در برابر خواص واکسن های اصلی کنار می رود. صاحبان حیوانات خانگی می توانند با برسی ناحیه ی تزریق برای تورم پس از واکسیناسیون خطر آن را به حد اقل برسانند. اگر اندازه ی ورم ها بیش از 2سانتی متر باشند، بیش از سه ماه باقی بمانند، یا پس از یک ماه بعد از انجام واکسیناسیون رشد کنند، باید بایوپسی و بررسی شوند. اگر به موقع مورد توجه قرار گیرند، جراحی معمولا موثر خواهد بود.

نتیجه گیری

بسیاری از عوامل می توانند در ابتلای گربه به یک بیماری عفونی تاثیر گزار باشند، که به همین دلیل یک سابقه ی پزشکی کامل برای مراقبت توصیه شده از هر گربه ضروری است. چنین عواملی شامل سن و سابقه ی پزشکی گربه، مقدار احتمال در معرض پاتوژن قرار گرفتن آن ها، شدت بیماری ایجاد شده توسط پاتوژن، و اینکه آیا گربه پیش از این واکسیناسیون شده باشد یا نه، می باشند. اگر خواص بیشتر از احتمال واکنش بد برای گربه، گربه باید واکسیناسیون شود.

با این توصیه ها به عنوان نقطه ی آغاز، شما می توانید در رابطه با سبک زندگی گربه یتان و عوامل خطر آفرین با دامپزشک خود صحبت کنید، تا یک پروتکل بهینه و مخصوص برای دوست پشمالوی خود تعیین کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *